حضور نمایندگان رژیم ارتجاعی جمهوری اسلامی در سوئیس محکوم استکارزار زنان از مبارزه ای که از جانب کلیه تشکلات مترقی و افراد آزادیخواه که در 8 ژوئن 2007 در سوئیس برای اعتراض به حضور نمایندگان رژیم ارتجاعی و ضد کارگر جمهوری اسلامی به پیش می رود، حمایت کرده و به نوبه خود در این اعتراض با شما همراه و همگام است.کارزار زنان در طی بیش از 2 سال فعالیت خود تلاش نموده است که ماهیت ارتجاعی و زن ستیز جمهوری اسلامی را در زمینه ستم بر زنان، نابرابری و قوانین متحجر و پوسیده و... را در افکار عمومی افشا کرده و حمایت نیروها و انسانهای مترقی از ملیت های مختلف را جلب نماید. باشد تا با مبارزات متحد ماهیت ضد کارگری جمهوری اسلامی را هر چه وسیع در افکار عمومی افشا نمائیم.

کارزار مبارزه برای لغو کلیه قوانین نابرابر و مجازات های اسلامی علیه زنان

2007-05-24

از: کارگران ایران خودرو

به: دبیرکل محترم سازمان جهانی کار آقای خوان سواماویا

جناب دبیر کل!

با سلام وسپاس

لازم است به استحضار حضرتعالی برسانیم افرادی که به عنوان نمایندگان کارگران ایران در اجلاس سازمانی جهانی کار شرکت کرده اند به دلایل که خدمتان اعلام می شود نمایندگان کارگران ایران نمی باشند.

1- انتخاب این افراد به عنوان نمایندگان کارگران ایران بر خلاف مفاد مقاوله نامه 87و98 سازمان جهانی کار می باشد که جنابعالی رئیس آن می باشید .طبق این مفاد نامه ها کارگران حق دارند نمایندگان خودرا در یک انتخابات آزاد بر گزیند و دولتها حق ندارند در ایجاد تشکلهای آزاد کارگری دخالت کنند. این افراد انتخاب شده دولت و نماینده کارفرما در ایران می باشند وهیچ ربطی به کارگران ایران ندارند.

2- در ایران داشتن هر گونه تشکل مستقل وآزاد کارگری غیر قانونی و جرم محسوب می شود. شرکت ایران خودروکه ما در آن کار می کنیم بیش از 100 هزار نفر پرسنل دارد که 40 هزار نفر آن در خود شرکت مرکزی و به صورت مجتمع کار می کنند ولی هیچگونه تشکل کارگری و حتی دولتی نیز ندارند.

3- کارگران ایران الخصوص کارگران ایران خودرو از داشتن کوچکترین تشکل کارگری محروم هستند. هرکسی در ایران اقدام به ایجاد تشکل کند بلافاصله از کار اخراج و نمایندگان آن دستگیر و زندانی می شوند نمونه آن کارگران شرکت واحد می باشند.

4- دولت ایران و در راس آن وزرات کار جمهوری اسلامی ایران که شما نماینده آن رابه عنوان نماینده ما کارگران ایران در اجلاس سازمان جهانی کار دعوت کرده اید مخالف هر گونه ایجاد تشکل های کارگری به هر شکل ممکن می باشد وزارت کار ایران به هیچ حقوق انسانی و حتی قانون خود کار ایران اعتنای ندارند .ودر راستای همین از برگزاری انتخابات تشکلهای کارگری جلوگیری می کند.

5- دولت ایران با کمک نیروی انتظامی از رسیدن کارگران به حقوق خود جلوگیری می کند از بر پای هر گونه اعتصاب و اجتماعات کارگری جلوگیری می کند و کارگران شرکت کننده در اعتصابات کارگری را دستگیر اخراج و زندانی می کند نمونه آن اخراج بیش از دهها نفراز کارگران ایران خودرو و ایران خودرو دیزل در جریان اعتصابات کارگری در سال گذشته بوده است و اکنون نیز نماینده کارگران اخراجی و بیکار در زندان به سر می برند.

6- کارگران ایران به علت نداشتن تشکلهای کارگری وآزادیهای مدنی از دستیابی به حق و دستمزد اولیه محروم می باشند و برای همین اکنون بیش از 80% کارگران ایران به صورت پیمانکاری و روز مزد در کارهای که ماهیت دایمی دارند کار می کنند و از داشتن هر گونه حق اظهار نظر در مورد قراردادهای خود ندارند و بر اساس آن تن به امضای چکهای سفید می دهند.و این کار نقض آشکار مقاوله نامهای سازمان جهانی کار می باشد.

جناب آقای رئیس

در کشوری که کارگران از داشتن هر گونه تشکلهای خود محروم هستند چگونه و طبق کدامین قانون عده ای به عنوان نمایندگان کارگران انتخاب و در اجلاس سازمان جهانی کار شرکت می کنند.

ما کارگران ایران خودرو پذیرش این افراد به عنوان نمایندگان کارگران ایران از طرف جنابعالی بی اعتنای به قوانین سازمان جهانی کار به خصوص زیر پا گذشتن مفاد مقاوله نامه های 87 و97 می دانیم.

ما کارگران ایران خودرواین افراد را نمایندگان خود نمی دانیم وخواهان اخراج آنها از اجلاس سازمان جهانی کار می باشیم.

ما از جنابعالی می خواهیم ضمن محکوم کردن دولت ایران به علت نقض آشکار مقاوله نامه های سازمانی جهانی کاربه علت دستگیری و اخراج کارگران خواهان آزادی فوری کارگران زندانی ولغو پیگردهای پلیسی بر علیه کارگران شوید.

جناب رئیس

ما امیدواریم که سازمان جهانی کار و شخص دبیر کل با تصویب قطعنامه ای موجبات اجرای مقاوله نامه های بنیادین کار و قبل از هر چیز مقاوله نامه 87 و97 آن سازمان را با برگزاری انتخابات آزادبا ایجاد تشکلهای آزاد کارگری و انتخاب نمایندگان واقعی کارگران و حضور آنان در اجلاس آتی سازمان جهانی کار را فراهم کند

جمعی از کارگران شرکت ماشین سازی ایران خودرو

هشتم خرداد 1386

آدرس ما:ikcokar@yahoo.com

رونوشت: به تمام سازمانهای مدافع حقوق بشر

Your browser may not support display of this image.

به مناسبت اجلاس سالیانه سازمان جهانی کار ILO

از: اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بیکار ایران

به: کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری

با درودهای فراوان

دوستان و همکاران گرامی

امسال در حالی اجلاس سالیانه سازمان جهانی کار برگزار میشود که:

1- بنا بر اخبار رسمی منتشره فقط در شش ماهه اول سال گذشته 200 هزار کارگر از کارهای خود اخراج شدند. همچنین بنا بر اخبار رسمی کارفرمایان با اخراج این کارگران از کارهایشان، بر شدت کار کارگران باقی مانده افزوده و کار آنان را به کارگران باقی مانده تحمیل کردند.( اخبار رسمی در ایران تنها گوشه ای از خبرها و مسائل کارگری را منعکس میکند)

2- عدم پرداخت بموقع دستمزدهای کارگران نسبت به سالهای پیش در ایران ابعاد هر چه گسترده تری پیدا کرده است بطوریکه در سال گذشته 95 درصد اعتراضات کارگری حول عدم پرداخت بموقع دستمزدها صورت گرفت. در سال گذشته بر طبق اخبار رسمی منتشره بطور متوسط ماهانه نزدیک به 50 مورد اعتراض کارگری رخ داده است. این در حالی است که بنا بر اخبار رسمی منتشره در سال گذشته ماهانه بطور متوسط نزدیک به سی مورد(کارخانه) عدم پرداخت بموقع دستمزدها نیز وجود داشته است که کارگران به دلیل ترس از بیکاری و اخراج دست به اعتراضی نزده اند. بعنوان مثال بر طبق اخبار رسمی در سال گذشته 50 درصد کارگران شاغل در عسلویه که در بدترین شرایط کار میکنند با 5 الی 6 ماه تاخیر دستمزدهای خود را دریافت کرده اند.

3- حداقل دستمزد کارگران در سال 1385 ، 156 هزار تومان در ماه بوده است، این در حالی است که بنا بر اخبار رسمی منتشره بیش از سی هزار شرکت پیمانکاری با بیش از یک میلیون کارگر در ایران وجود دارد که در سال گذشته 75 در صد این شرکتها به کارگران خود پایین تر از حداقل دستمزد تصویب شده حقوق داده اند و دستمزد کارگران کارخانه های دستمال کاغذ سازی مثلا استان قم 80 هزار تومان در ماه بوده است. این وضعیت دستمزدها در شرایطی است که اجاره بهای یک منزل مسکونی در تهران برای یک خانواده چهار نفره در مناطق کارگر نشین در سال گذشته حدود 220 هزار تومان در ماه و در سایر شهرهای بزرگ و صنعتی 70 درصد این مبلغ بوده است.

4- بدلیل دستمزدهای بسیار پایین و اخراج و بیکار سازی گسترده کارگران، در طول سال گذشته پدیده کار کودکان بویژه در کارگاهها و تکدی گری و دستفروشی آنان در خیابانها همچنان سیر صعودی پیدا کرده است، بویژه اینکه کودکان کارگران مهاجر افغانی در شرایط اسفباری کار و زندگی میکنند و حق تحصیل ندارند.

5- زنان کارگر در ایران از دستمزد برابر با مردان محروم هستنند. بعنوان مثال بر طبق اخبار رسمی، کارخانه ریسندگی و بافندگی زابل سال گذشته کارگران مرد خود را اخراج و به جای آنها کارگران زن را با دستمزد ماهیانه 50 هزار تومان استخدام کرد. زنان در شهرهای بزرگ اغلب در شرکت های خصوصی و بعنوان فروشنده مشغول بکار هستند که اکثریت قریب به اتفاق آنان نصف کارگران مرد دستمزد دریافت میکنند.

6- پیمانهای دسته جمعی در ایران بطور کلی وجود ندارد. در سال گذشته علاوه بر بکارگیری کارگران با شرایط برده واری مانند قراردادهای موقت یک ماهه و قراردادهای سفید امضا(کارگران قرارداد موقت سفیدی را که کارفرما ارائه میدهد امضا میکنند و کارفرما هر طوریکه دلش خواست آنرا می نویسد و تنظیم میکند) "در برخی کارخانه ها کارگران را با قرار داد سفید امضا و دریافت سفته های چند میلیون تومانی بکار گرفتند" بنا بر اخبار رسمی منتشره در شهر صنعتی ساوه کارفرمایان اقدام به اینکار کرده بودند.

از طرف دیگر:

1- در سال گذشته کارگران کارخانه پرریس در سنندج و فرش البرز در شهر بابلسر بشدت سرکوب شدند بطوریکه تعداد زیادی از آنان زخمی و دهها نفر نیز بازداشت شدند. همچنین اعتراض کارگران گمرگ بندر دیلم بشدت سرکوب شد و مغز کارگری بر اثر اصابت گلوله نیروهای انتظامی از هم پاشید.

2- تجمع معلمان در تهران بشدت سرکوب شد و جمع کثیری از آنان بازداشت و به زندان افکنده شدند.

3- یک ماه پیش نیروهای امنیتی و انتظامی در سنندج، به مراسم اول ماه مه در این شهر یورش برده و تعداد زیادی از کارگران را زخمی و 13 نفر را بازداشت کردند. 11 نفر از این بازداشت شدگان پس از ده روز با قرار کفالت پنج میلیون تومانی از زندان آزاد شدند اما شیث امانی رئیس هیئت مدیره و صدیق کریمی عضو هیئت مدیره اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بیکار، از آنزمان همچنان در زندان بسر می برند. شیث امانی در جریان حمله نیروهای انتظامی زانوی چپش آسیب دیده است و صدیق کریمی در نتیجه ضرب و شتم مامورن امنیتی در اول ماه مه، یکی از گوشهایش، شنوائیش را از دست داده و یکی از دندانهایش نیز شکسته است. همچنین در طول یک ماه گذشته علیرغم درخواست این دو نفر جهت مراجعه به پزشک، به آنان اجازه مداوا نیز نداده اند.

4- امسال در آستانه اول ماه مه، محمود صالحی یکی از رهبران کارگری ایران را بدون ابلاغیه کتبی قبلی و بدون طی مراحل قانونی بازداشت و تحت شرایط ویژه ای به زندان مرکزی سنندج منتقل کردند. محمود صالحی یک کلیه ندارد و کلیه دیگرش نیز 50 درصد کار میکند، به همین دلیل در حال حاضر در وضعیت جسمانی وخیمی بسر می برد که نیاز فوری به مداوا دارد، اما به وی نیز اجازه مداوا داده نشده و سلامتی اش بطور جدی در خطر است.

5- در مدت دو سال گذشته اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه تحت شدیدترین فشار ها از قبیل زندان، اخراج و ضرب و شتم قرار گرفته و همین چندی پیش منصور اسالو رئیس هیئت مدیره این سندیکا را به 5 سال زندان محکوم کردند. سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه عضو فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل می باشد.

وضعیت فوق تنها به عنوان زوایایی از شرایط کار و زندگی کارگران در ایران، در حالیست که علیرغم توافق دولت ایران مبنی بر اجرای مقاوله نامه های 87 و 98 سازمان جهانی کار، همچنان ایجاد تشکلهای کارگری در ایران توسط خود کارگران و بطور مستقل، امری ممنوعه تلقی میشود و تجمعات کارگری با شدیدترین سرکوب ها مواجه میگردد، آنوقت تحت چنین شرایطی و بی حقوقی مطلق کارگران در ایران و در حالی که رهبران و نمایندگان واقعی کارگران به بند کشیده شده اند، شوراهای اسلامی و خانه کارگر که تشکلهایی وابسته به دولت هستند و ظرف 28 سال گذشته شریک تحمیل بی حقوقی مطلق بر کارگران بوده اند، به عنوان نمایندگان کارگران ایران جهت شرکت در اجلاس سالیانه سازمان جهانی کار پذیرفته میشوند.

پذیرش خانه کارگر و شوراهای اسلامی کار در اجلاس سالیانه سازمان جهانی کار به عنوان نمایندگان کارگران ایران، از نظر ما همسوئی با سیاستهای بشدت ضد کارگری جاری در ایران است و اتحادیه ما آنرا محکوم میکند.

دوستان وهمکاران گرامی

اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بیکار ایران که طی یک مجمع عمومی با شرکت کارگران موقت، تعلیقی و اخراجی تعدادی از کارخانه ها تشکیل شده است، از شما و سایر نمایندگان کارگران سراسر جهان که در اجلاس سالیانه سازمان جهانی کار شرکت دارید، انتظار دارد ضمن اعتراض به شرایط برده وار کارگران ایران و اعتراض به برخی سیاستهای مماشات جویانه که موجبات حضور خانه کارگر و شوراهای اسلامی را در سازمان جهانی کار فراهم آورده است، خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط محمود صالحی، شیث امانی و صدیق کریمی از زندان شوید و طی جلسه امسال بطور متحدانه ای از سازمان جهانی کار بخواهید تا زمانی که ایجاد تشکلهای کارگری توسط خود کارگران و بطور مستقل در ایران آزاد نشود و کارگران قادر نشوند آزادانه تشکلهای خود را بر پا دارند، نماینده ای را از ایران نپذیرد.

بی تردید اعلام همبستگی شما با کارگران ایران، ضمن کمک به کارگران ایران برای رسیدن به حقوق انسانی شان، موجب تقویت اتحاد و همبستگی جهانی طبقه کارگر خواهد شد.

دست همه شما را به گرمی می فشاریم و برایتان در جلسه امسال سازمان جهانی کار آرزوی موفقیت داریم.

زنده باد همبستگی بین المللی طبقه کارگر

اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بیکار ایران 11/3/1386

www.ettehade.com

k.ekhraji@gmail.com

رو نوشت به همه نمایندگان سازمانهای کارگری شرکت کننده در اجلاس سالیانه سازمان جهانی کار ILO