|
بيانيه انجمن اسلامی
دانشجويان صنعتی امير کبير پيرامون
بازداشت گسترده اعضای سنديکای کارگران شرکت اتوبوسرانی
روز شنبه مورخ 8/11/84 در حالی شاهد يورش گسترده و بی امان نيروهای
امنيتي، نظامی و انتظامی به اعتصاب کنندگان
شرکت واحد اتوبوسرانی بوديم که در روزهای قبل از آن تعدادی از فعالان
کارگری و هيئت مديره ی سنديکای کارگران شرکت واحد به همراه خانواده
های خود «اعم از فرزندان خردسال و مادران کهن سال» در نيمه های شب با
وحشيانه ترين حالت ممکن، به زور باتوم و گاز اشک آور بازداشت وبه
زندان منتقل شده بودند
.
اکنون بيش از هزار نفر از کارگران و زحمتکشان شرکت واحد اتوبوسراني،
به جرم پيگيری مسالمت آميز و قانونی حقوق حقه ی خويش، بيش از سه روز
است که در زندان اوين و تحت بازجويی های سنگين و غير انسانی قرار
دارند . اين در حالی است که بيش از 70 ساعت از اعتصاب غذای دسته جمعی
آنان نيز در زندان اوين می گذرد.
از
تريبونهای رسمی و نيمه رسمی حاکميت، فعالان کارگری، اعضای سنديکا و
دانشجويان حامی آنها مدام گروهک های غيرقانونی، وابستگان به خارج،
قاچاقچيان اسلحه، اراذل و اوباش، ماجراجو و … خوانده می شوند و جالب
اينجاست که رسانه های به ظاهر مستقل وابسته به اطلاح طلبان حکومتی هم
با سکوت معنی دار خود به تاييد آنان پرداخته اند.
طبق بند 4 ماده 23 منشور جهانی حقوق بشر و مطابق با مقاوله نامه های
87 و 98 جهانی کار، که به امضای دو تن از وزرای کار حاکميت ج.ا.ايران
نيز رسيده است به صورت کاملا واضح و روشن اعلام شده است: «هر کس
برای حمايت از منافع خود حق تشکيل سنديکاهای صنفی و عضويت در آنها را
دارد.» طبق اين قانون، سنديکای زحمتکشان شرکت واحد کاملا قانونی و
البته غيررسمی است چرا که سنديکاهای صنفی به مجوز هيچ مقام و نهاد
رسمی نياز ندارند .
فقر، گرسنگی، نبود پوشاک و مسکن مناسب، ساعات کار طولانی، کار سخت و
طاقت فرسای خارج از استاندارد های انساني، حقوقی و بين المللی، مشروع
ترين مجوز و قانونی است که به هر انسان شريفی اجازه ميدهد که اگر
نانش را ميدزدند با فرياد اعتراض نانش را از حلقوم کارفرمايان حريص
سيری ناپذير دولتی و غيردولتی باز ستاند
.
غيرت و شرف راز اتحاد توده های انسانی آزاده ای اعم از دانشجو و
کارگر و فرهنگی و ... است که گويا عده ای آن را درک نمی کنند. اينان
فراموش کرده اند که هر کس در مقابل ظلم به ديگران خاموش بنشيند همدست
و همکيسه ی ظالمان است. مدعيان و گروه های نمايشی حکومتی به اصطلاح
کارگری چرا خاموشند و به سوراخ های خود خزيده اند. گويا در اينجا
منافع اربابان سرمايه داران و کارفرمايانشان برتر از حقوق پايمال شده
ی کارگران است .
شهردار تهران که با وعده های پوچ و دروغين خود به زحمتکشان تنها به
دنبال به دست آوردن زمان به جهت آمادگی کامل نيروهای اطلاعاتی و
نظامی برای سرکوب کارگران بود امروز نماد روسياهی حاکميتی فريبکار و
غيرمسئول است. تکليف توده ها ی مردم ايران امروز کاملا مشخص و روشن
است:
«آنان
که کار ميکنند و زحمت ميکشند حق زندگی دارند، و آنان که حاصل کار و
دسترنج ديگران را ميبلعند و به يغما ميبرند بايد نابود شوند. اگر نان
هست، همه بايد داشته باشند و اگر نيست، همه بايد گرسنه بمانند».
انجمن
اسلامی پلی تکنيک تهران ضمن اعلام همبستگی و همراهی خود با تمامی
کارگران و زحمتکشان ايران و جهان خواستار آزادی بی قيد و شرط تمامی
فعالان کارگری به خصوص منصور اسانلو بوده و همراهی خود را با اين
عزيزان تا استيفای تمامی حقوق انسانی و مادی آنها اعلام می نمايد.
انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه صنعتی امير کبير
(پلی
تکنيک تهران)
|