صفحه نخست

 " ما چرا گرد آمدیم! "

گزارشی از راه پیمایی روز زن در لندن

فریبا مرزبان

دور تازه اعتراضات زنان برای احقاق حقوق مسلم و برابر با جنس مردان از سوم مارچ 2007 در شش کشور انگلستان، کانادا، فنلاند، دانمارک، آلمان و سوئد آغاز شده است و تا روز جهانی زن "8 مارس" ادامه خواهد داشت. اخبار رسیده از ایران، چنین حکایت می کند که اعتراضات زنان از چهارم مارچ شروع شده و ادامه دارد و از بازداشت 37 نفر از فعالان زنان، توسط ماموران سرکوب جمهوری اسلامی ایران در مقابل ساختمان دادگاه انقلاب خبر می دهد.

با این نمونه ها شاهدیم که اعتراضات زنان به مجموعه قوانین نابرابر، می رود تا چهره دیگری از مبارزه را به خود بگیرد و پیش ببرد؛ بر خلاف ادعای رسانه های تحت سانسور حکومتی و گفتگوگر قلابی که عادت دارند بنویسند خبری نیست و آماده شده اند به دستبوسی آمریکائیان بروند؛ خبرهای بسیاری از این دست وجود دارد در اقصاء نقاط عالم.

در گرامیداشت روز جهانی زن فعالین کارزار زنان در انگلستان اقدام به برگزاری راهپیمایی در سوم مارچ 2007 کردند و برای انجام اینکار بیش از یک ماه زحمت کشیدند. تبلیغ کردند و در رسانه های مختلف رادیویی اطلاعیه ها را به اطلاع عموم رساندند. همچنین از همکاری سایتهای معتبر بهره مند شده و استفاده بردند.

حرکت اعتراضی کارزار زنان با حمایت و همبستگی گروهها و سازمانهای مختلف زنان ایرانی، ترک، عراقی، انگلیسی و همچنین اعضاء سازمانهای فعال سیاسی و مدافعین طبقات کارگری، افراد مستقل مبارز، سرنگونی طلبها و ضد امپریالیستها که معتقد به مبارزه با هر دو سوی بورژوازی هستند حضور داشته و از جریان سوم دفاع کردند.  

حرکت سوم مارچ از زوایای مختلف قابل تامل است؛ طرح شعار اصلی و استخواندار " نه به جمهوری اسلامی و نه به امپریالیسم" در لندن، دلیل جذب گروههای حاضر در این مراسم شده است. وجود افراد مسئول و داشتن ارتباط منسجم با سایر گروهها و حرکت پیشین کارزار زنان، از دیگر دلایل جذب جریانات و مشارکت آنها در راهپیمایی بودند. تجربه نشان می دهد؛ اگر، کمبود یکی از دو دلیل ذکر شده احساس می شد! حرکت به تنهایی نمی توانست کامل باشد و این چنین مورد حمایت گسترده قرار بگیرد؛ با این جمع بندی باید کوشید تا زمینه اتحاد عمل را وسیع نمود و شعارها را به هم نزدیک و در جهت رسیدن به هدف کوشا بود. بر اساس شواهد، نبودن اتحاد عمل و در حقیقت کمبود وحدت مشترک عامل جدایی و اختلافات سیاسی بسیار و دور افتادن افراد مبارز و انقلابی از یکدیگر شده است.

تظاهر کنندگان در زیر باران شدیدی که می بارید گرد آمده بودند تا در این مراسم باشکوه شرکت کنند. راهپیمایی از جنب ساختمان بی بی سی سرویس جهانی شروع شد؛ پس از طی کردن خیانهای اصلی و پر تجمع شهر، در مقابل سفارت جمهوری اسلامی ایران در خیابان کنزینگتون توقف کردند.

این راهپیمایی بی نظیر که به مدت 2 ساعت ادامه داشت با پیامهای شرکت کنندگان، شعرخوانی و شعار مرگ بر جمهوری اسلامی ایران به پایان رسید. حضور و حمایت ریتم مقاومت انگلستان، که به اجرای قطعات موسیقی با طبل می پردازند اهمیت قابل توجهی به راهپیمایی داده بود. و از جنبه بیرونی، عکس العمل مردم در طول مسیر راهپیمایی مناسب، هماهنگ با تظاهرات و همراه با کف زدن و تائید و تشویق بود.    

4/ مارچ / 2007

سازمانهایی که در راهپیمایی حضور داشته و حمایت خود را اعلام کردند:

- حزب کمونیست کارگری – حکمتیست

- ابتکار جنبش دمکراتیک زنان در انگلستان ( ترکیه – شمال کردستان)

- جنبش مقاومت خلق های جهان – انگلستان

- سازمان رهائی زن – انگلستان

- سازمان آزادی زن درعراق – انگلستان

- ریتم مقاومت  

- سازمان پناهندگان ایرانی (بیمرز)

- اتحاد برای آزادی کارگران (AWL)- انگلستان

- سازمان  کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)- انگلستان

- پروفسور بریژیت فاولر

- دنیای بدون مرز

- سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران